Daty 14 lutego i 1 marca przywołują na pamięć ważne rocznice związane ze współczesną historią Polski. Pierwsza z nich wiąże się z powstaniem w 1942 roku Armii Krajowej, najsilniej i najlepiej zorganizowanej podziemnej armii podczas II wojny światowej. Jej celem było prowadzenie oporu zbrojnego przeciwko okupantowi niemieckiemu i przygotowanie ogólnokrajowego powstania, które doprowadzi do odzyskania niepodległości po wojnie. Niestety, po zakończeniu II wojny światowej, Polska znalazła się pod kontrolą ZSRS i komunistycznego reżimu. Wielu byłych żołnierzy AK nie pogodziło się z nową, narzuconą władzą. Byli aresztowani, torturowani i mordowani przez służby bezpieczeństwa PRL.
„Żołnierze Wyklęci” to właśnie ci, którzy nie poddali się w walce z komunistycznym reżimem po zakończeniu działań wojennych, kontynuując walkę o wolną i niepodległą Polskę. Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych obchodzony jest 1 marca każdego roku. Data ta została wybrana na pamiątkę wydarzeń z 1951 roku, kiedy to w tym dniu zostało zamordowanych przez władze komunistyczne w Warszawie trzech członków IV Zarządu Głównego Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość" – ostatniego ogólnopolskiego ugrupowania, które prowadziło walkę z reżimem. Zostali oni zamordowani przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
Dla współczesnych Polaków „Żołnierze Wyklęci” to bohaterowie . Dla młodszych pokoleń stanowią oni symbol niezłomności, patriotyzmu i walki o wolność. Ich historia nakłania do kultywowania wartości narodowych.
Wspomniane rocznice stały się inspiracją do wizyty klasy 7a i 7 b naszej szkoły w Domu Pamięci Ofiar Obławy Augustowskiej. Obława Augustowska była operacją przeprowadzoną w rejonie Augustowa, Suwałk, Sejn i Lipska, a jej celem była likwidacja polskiego podziemia niepodległościowego. W jej wyniku zostało zatrzymanych ok. 7 tysięcy osób. Co najmniej 592 osoby uznane za żołnierzy polskiego podziemia Sowieci zamordowali w nieznanym miejscu a los kolejnych 900 zaginionych do dziś pozostaje niewyjaśniony.
Wizyta w „Domu Turka”, siedzibie Domu Pamięci, była niezwykle ważną i poruszającą lekcją historii. Bardzo dziękujemy naszemu przewodnikowi i pracownikom Domu Pamięci Obławy Augustowskiej.
Ewa Krysztofik
